Groot Kempische Republiek

Actueel

Werken om te leven of leven om te werken.

Of is werk leven??


Werkgelegenheid

Aan de basis van werkgelegenheid ligt de vraag naar producten en diensten. Om een business case haalbaar te maken is het noodzakelijk dat de optelling van materialen en mensuren om een product of dienst te maken laag genoeg is zodat het voor een potentiele koper zinvol is om tot aankoop over te gaan.

Aangezien de Kempen slechts een beperkte hoeveelheid grondstoffen bezitten is de factor mensuurkosten van cruciaal belang. Deze is ook verantwoordelijk geweest voor de industrialisatie en de verbetering van de welvaart van de de Kempen aan het eind van de 19e en het begin van de 20 eeuw.

Arbeid was schaars in de Kempen en daar werd dan ook dankbaar gebruik van gemaakt om mensen voor weinig geld hard te laten werken. Mede door de opkomst van de cooperaties en vakbonden werd het uurloon hoger en kwamen er betere secundaire arbeidsvoorwaarden. De keerzijde was echter dat door het hogere uurloon het steeds lastiger werd om met andere landen te concurreren, wat eind 20e eeuw resulteerde in een toenemend aantal nietwerkenden onder de bevolking.

Ook de incidentele aantrekking van multinationals die geen binding met de Kempen hebben liep meestal niet goed af door de toename van de loonkosten.

In de loop der jaren zijn er een aantal instituties ontstaan die, alhoewel legitiem in het begin, thans parasiteren op de samenleving als geheel en daarmee de loonkosten nodeloos hoog houden.

Om deze loonkosten weer naar een werkbaar niveau terug te dringen zijn een aantal wijzigingen in de samenlevingstructuur onontkoombaar.

De belangrijkste daarvan is om het totale aantal ambtenaren en politici   te beperken tot een maximum van 10% van de beroepsbevolking, ruim minder dan Belgie (40%) en Nederland (29%) en iets minder dan Zwitserland (14.5%). Dit percentage is gebaseerd op de reeds gerealiseerde ontwikkelingsgraad van infrastructuur, behuizing en ander noodzakelijke voorwaarden voor een moderne samenleving die reeds aanwezig zijn en slechts onderhoud en periodieke vervanging behoeven.  Een groot ambtenaren apparaat zoals noodzakelijk was voor de herbouw na de 2e wereldoorlog is niet meer noodzakelijk.  Om dit te bewerkstelligen wordt hiervoor o.a. gebruikt gemaakt van de IT technologieën van Cloud re-Public, waardoor de servicegraad naar de bevolking vergroot kan worden ondanks de vermindering van het aantal ambtenaren.

De vrijgekomen arbeidscapaciteit kan gebruikt worden om de relatieve gemiddelde arbeidskosten met 30% te doen dalen, waardoor de regio nog interessanter wordt voor de vanouds aanwezige produktie- en agrarische industrie terwijl de bevolking zijn levensstandaard kan handhaven op het huidige niveau.

Vakbonden

Vakbonden zijn een verschijnsel uit het eind van de 19e eeuw. Deze zijn toen ontstaan omdat er mensen bestonden die andere mensen op te grote schaal uitbuiten. Dit is enigszins vergelijkbaar met de huidige situatie rondom de Groot-Kempische Republiek.  Ook toen waren er mensen die wél goed voor hun personeel zorgden, denk aan Batadorp, Heveadorp. De meesten van deze bedrijven bestaan nog steeds.

Het zijn met name de mensen die hun personeel slecht verzorgden die het aan de stok kregen met de vakbonden. Gedurende  de laatste eeuw is de vakbond steeds meer een waakhond geworden van arbeidsomstandigheden, lokale werkgelegenheid, koopkracht en sociaal zwakkeren. Altijd aan de zeverende kant.

Het wordt tijd dat daar wat aan verandert. Dankzij de verbondenheid en de kennis van de werkenden en niet werkenden is de  vakbond bij uitstek geschikt om grote buitenlandse bedrijven naar de Groot Kempische Republiek te halen.  De werklust van de Kempenaar is immers wereldwijd bekend, het enige wat veel bedrijven tegenhoud om zich te vestigen zijn de hoge uurlonen, dat wordt opgelost door de Groot Kempische Republiek en de problemen met de vakbonden die voor veel negatieve publiciteit, al dan niet terecht, zorgen.

Als de toekomstige vakbonden zich van reactief naar proactief ontwikkelen en buitenlandse bedrijven binnen halen, dan kunnen zij aan de voorkant van het probleem afspraken maken over salarissen en arbeidsomstandigheden. De buitenlandse bedrijven hebben dan de zekerheid dat er werkrust en daarmee werklust zal zijn. De kwalitatief hoogwaardige en ervaren onderhandelaars van de vakbonden kunnen daarmee hun kennis en ervaring pro actief inzetten en zorgen dat er altijd voldoende werk blijft.